هرچه می خواهد دل تنگت بگو

واقعأ چقد آدم باید غافل باشه که متوجه این همه لطف نشه.

خدا همیشه می گه تو یه قدم بیای من 10 قدم میام ؛ اما الان همه جوره اومده پیشمون...

چه خوب باشیم چه بد ، چه کم گناه چه گناهکار....خدا توی ماه خودش چشماشو بسته به روی بدی هامون.می گه از اول شروع کن مگه همیشه منتظر این نبودی که از اول شروع کنی پس یا الله بلند شو و گردوغبار سستی رو از روی خودت بتکونو بذار نور خدا به جاش بشینه...

الهى بى پناهان را پناهى
بسوى بى پناهان کن نگاهى
امید لطف و بخشش از تو دارد
اسیرى ، مستمندى ، پُر گناهى
گنه کارى که با اشک ندامت
خمیده پشتش از بار گناهى
نهاده سر بخاک آستانت
رحیمى ، بى نیازى ، داد خواهى

منتظر چی هستی قرآن رو بچسبون به سینت و از مناجات با خدا لذت ببر.ولش کن دغدغه های ذهنیتو ،یه شب رها باش از همه چیز جز خدا. یه شب بی خیال هرچی هس باش...

بعد میبینی که تمام روح و تنت پراز نور خدا میشه نوری که فقط تو حسش می کنی دیدنی نیس.

یه چیز حسیه و خصوصیه بین تو و خدا...پس دستاتو بلند کن امشب دعا کنی قبوله پس....

هرچه می خواهد دل تنگت بگو

دعا واسه فرج آقامون یادت نره

التماس دعا

/ 6 نظر / 40 بازدید
مائده آسمانی

سلام ممنون که سرزدید... چشم ..من هم لینکتان میکنم! موفق باشید[چشمک]

زینب

سلام وقتی رو به روی خدا وایسادی وقتی دلشو پیدا کردی که بخوای از خدا ازش بخواه دستمونو بذاره توی دستای پر برکت حجتش! بگو آغوششو بی هوا باز نکنه که هنوز یاد نگرفتیم محکم چسبیدنو بگو ببخشه ! یاعلی

روبه فردا

سلام دوست عزیز ممنون از اینکه با نصب بنر از طرح نظر سنجی حمایت کردید. لینکتون در لیست حامیان طرح «پیوندهای وبلاگ» ثبت گردید. با بهترین آرزوها.موفق باشید

کربلایی

شما به ما آموخته‏ اید که بال، برای پریدن است و جاده برای دویدن. [گل] به ما آموخته ‏اید که دم و دقیقه‏ های زندگی غنیمت‏ اند. ما همه میدان ‏داریم و زمین، میدانی بزرگ است؛ گاهی میدان جنگ، گاهی میدان مسابقه؛ ولی هیچ‏گاه خالی از تکاپو نیست. به ما آموخته ‏اید که انسانیت یعنی دلبری کردن. [گل] زیستن هنر است و هنرمند آنانند که شمع می‏شوند تا صدای بال زدن‏ های پروانه‏ ها برقرار بماند. شما به آموخته ‏اید که راه خویش را بشناسیم تا تابلوهای منحرف کنار جاده، نفریبدمان.[گل] آموخته‏ اید که به قدم‏ هایمان آن‏قدر راه رفتن را بیاموزیم که خستگی نشناسند، به چشم‏ هایمان آن‏قدر مهر ورزیدن را بیاموزیم که دشمنی نشناسند [گل] و به دست‏ هایمان آن‏قدر سختی کشیدن را بیاموزیم که سستی نشناسند. شما انگشت‏ های اشاره‏ ای بوده ‏اید به سمت ماه. کوله پشتی‏ تان، نشان از هجرتی دراز داشت. ما رسم سفر کردن را باید از شما بیاموزیم.[گل] کاش می‏شد به شما رسید![گل] لینک شدید

دلبریان

سلام خسته نباشید . موضوعات روز قدس رو کاش زودتر خبر میدادید انشاالله موفق و موید باشید